Yrða

hallr

lýsingarorð
1. , höll, leaning to one side, swerving, sloping; jakarnir vóru hallir út af skerinu, 238; jakarnir vóru bæði hálir ok hallir, 240; hann (the ship) ferr jafnan hallr, it heeled over, i. 520, x. 368; h. í göngu, limping, 6; bera hallt höfuðit, to bear the head on one side, ii. 70; hallt ker, a half-filled cup, 51; standa höllum fæti, to stand slanting, 97; bar hallan skjöldinn, the shield came aslant, 378; láta verða hallt á e-n, to overmatch one, from rowing or from the balance, 122:—hann lætr ekki á sik hallt, ok höggr í móti, he allowed no inequality, but cut in return, he paid blow for blow, 92; nú leikr mér þat eigi í hug, at á yðr verði hallt um vár skipti, 404: so in the phrases, aka höllu fyrir e-m (halloki) or aka höllum fæti (), to be upset, to stoop or crouch before one, from driving, 206; fara höllum fæti, to he worsted, i. 907; aka undan höllum (öllum ) fæti, 76.II. swerving, biased; alþýðan er höll til ílsku ok synda, 7; hann var mest hallr at allri vináttu til Inga konungs, vii. 233: biased, attached to one, vera hallr undir e-n, id.; hann var hallr undir Einar í mála-ferlum þeirra Sturlu, i. 75; þvíat hann var meir hallr undir þá feðga, 94; með mikla sveit þá er undir Rómverja vóru hallir, 29; þvíat hann var mest undir hann hallr at allri vináttu, and hann var mest h. undir Rögnvald jarl, 442, vii. 229, i. 714, 476; vinhallr, partial, as a friend.
2. [ hallus = πέτρα], a slope, hill; þá gékk hann frá bardaganum upp í hallinn ok settisk þar niðr, i. 85; ok var mjök bratt at ganga upp í hallinn til steinveggsins, vii. 8i, a paraphrase from the verse in p. 82; this sense is rare and obsolete.
II. a big stone, boulder, 10, 12, 16, 22 (of a millstone); Gísli fær sér hall einn ok kastaði út í skerit, 123: of a precious stone, a gem, iii. 180; gler-h., a crystal (): in names, of men, Hallr, Hall-björn, Hall-dórr ( Hall-þórr), Hall-freðr, Hall-gils, Hall-geirr, Hall-grímr, Hall-kell, Hall-mundr, Hall-ormr, Hall-steinn, Hall-varðr, Hall-aðr; of women, Halla, Hall-dóra, Hall-dís, Hall-fríðr, Hall-gerðr, Hall-gríma, Hall-katla, Hall-veig, Hall-vör: suffixed in Þór-hallr and Þór-halla: in local names, Hall-land, a county in Sweden; Hall-lendingar, Hallanders, xii.III. a stain, colour, from steinn, (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • fem.kvenkyn (e. feminine)
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • i. e.id est.
  • MS.manuscript, manuscripts.
  • cp.compare.
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • Ulf.Ulfilas.
  • mod.modern.
  • freq.frequent, frequently.
  • pr.proper, properly.
  • qs.quasi.
  • meton.metonomy, metonomically.
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Vápn.Vápnfirðinga saga. (D. II.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
  • O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
  • Þorf. Karl.Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
  • Ver.Veraldar saga. (E. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Clem.Clements saga. (F. III.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Gs.Grótta-söngr. (A. II.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)