Yrða

hamask

sagnorð
að, to rage, to be taken by a fit of fury in a fight, synonymous to ganga berserks-gang (see p. 6l): the word is derived from hamr, owing to a belief that such persons were possessed by a strange spirit or demon; hamr, hamstoli, hamramr, all of them words referring to a change of shape:—svá er sagt, at þá hamaðisk hann, ok fleiri vóru þeir föru-nautar hans er þá hömuðusk, 122; hamask þú nú, Skallagrímr, at syni þínum, 192; Þórir hljóp þá af baki, ok er svá sagt, at hann hamaðisk þá it fyrsta sinn, 30, iii. 343, 119; Fránmarr jarl hafði hamask í arnar líki, 95: the word is still used, to work as hard as a giant.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • dep.deponent.
  • prob.probably.
  • cp.compare.
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Sæm.Sæmundar Edda. (A, C. I.)