hamótt
nafnorðkvenkyn
hömótt, , humótt; [from höm, a haunch (?), it is therefore not derived from húm]:—only in the phrase, fara í humótt eptir e-m, to follow in one’s wake; hleypr hann fram í veginn þar sem vagna-menninir fóru undan, ok hér eptir í hamóttina (haumóttina, ), (vellum): , ganga í humótt á eptir, to slink behind.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- mod.modern.
- v. l.varia lectio.
- Clar.Clarus saga. (G. II.)