hamla
sagnorð
að, to pull backwards, stern foremost (= láta síga á hömlu); Hákon jarl lét ok h. at landi, i. 93; höfðu menn hans þá undan hamlat, 174; gátu þeir eigi svá skjótt vikit þó at þeir hamlaði á annat borð en reri á annat, viii. 386; hömluðu þeir skipunum at Norðnesi, 254; vér skulum sýna þeim sem mestan undanróðr, en vér skulum þó raunar hamla, 69, 61: in usage to paddle with a short oar, turning the face towards the stem.
2. to stop, hinder one, with ; nú búask þeir bræðr í burt ok stoðar ekki at h. þeim, i. 42; hamlaði þat mjök afla Þorgríms, at frændr hans kómu eigi, 48.II. [ hamelan, to hamstring, hamal-stat = locus supplicii, and hammel = vervex], to maim, mutilate: with and , sumir vóru hamlaðir at höndum eða fótum, 14; sá er manni hamlaði á hendi eðr á fæti eðr veitti önnur meiðsl, xi. 226, 298; hann drap suma, suma lét hann hamla, i. 258; lét hann suma drepa, suma hamla, en suma rak hann ór landi, 105.
Skammstafanir og tilvitnanir
- cp.compare.
- mod.modern.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- dat.þágufall (e. dative)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- acc.þolfall (e. accusative)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)