hljóðr
lýsingarorð
[ hlûde, aloud, lûte, laut, but all in the sense of aloud; hljóð]:—silent, taciturn, 677. 12, 367, 370, 129; menn prúða ok hljóða, ii. 288.
β. melancholy, sad; var hann h. ok mælti ekki við aðra menn, biskup spurði hvat hann hugsaði er hann var svá hljóðr, ii. 329, 95, i. 208, 9, passim.2. hljótt, stillness, silence; er hann settisk niðr þá var hljótt, 68; er hljótt var orðit, xi. 85; göra h. um sik, to keep quiet, 198 new ; tala hljótt, to speak in a low voice or secretly, 118.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- cp.compare.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- mid. H. G.middle High German.
- Germ.German.
- opp.opposed.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- Ed.edition, editions, edited.
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)