hopa
sagnorð
að, spelt opa, 60, Ísl. ii. 253 (see ), i. 551, 19:—to bound backwards, to draw back, recoil; þá hopuðu þeir, vii. 254; sumir hopuðu sumir flýðu, 324: with , hopaði konungr þá upp á borgar-vegginn, i. 104; hopa aptr, to draw back, vi. 419, 296; hopa á hæl, id., 5, 170, viii. 134: hopa til, to take a leap, = skopa skeið, ix. 56; hopa undan, Ísl. ii. 253, 66 new , i. 551; þeir stóðu upp en hann hopaði út undan, 130; hopar hann þá hestinum undan, he backed the horse, 205.
2. to bound, of a horse; hestr opaði undir Narfa, 60; konungr hopaði þá hestinum ok forðaði fótum sínum, ii. 27.II. phrase, hopar mér til vánar, it bounds for me to a hope, I hope or believe, i. 140; whence hope, hoffen, which word is otherwise strange to the old tongue.III. hopask, to hope, hoppas, iv. 493 (Norse); unknown in the
Skammstafanir og tilvitnanir
- v. l.varia lectio.
- prepp.forsetning (e. preposition)
- Ed.edition, editions, edited.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- i. e.id est.
- prob.probably.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Scandin.Scandinavia, Scandinavian.
- reflex.reflexive.
- Swed.Swedish.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)