Yrða

hvika

sagnorð
að, hika (a strong hvak occurs in x. (Ágrip) 383):—to quail, shrink, waver; ok hvikaði ( hinkaði wrongly) hestrinn undir honum, 159: of ranks in battle, 364; hvika undan, io quail; konungrinn hvak undan lítt þat, shrank from the blow, x. 383; hefir þú jafnan undan hvikat, 202; þat er nú ráð at h. eigi undan, 72 new ; hvikit ér allir, 78, ii. 229; Sigmundr kvað nú ekki göra at h. um þetta, i. 148: , hví hvikar þér svá, why quakest thou thus? 143.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • mod.modern.
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • Ed.edition, editions, edited.
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Korm.Kormaks saga. (D. II.)
  • Vígl.Víglundar saga. (D. V.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)