hylja
sagnorð
hyl (hylk = hyl ek, 11), hyljum; hulði (huldi); huliðr, huldr, and hulinn; [ huljan = καλύπτειν; helan; Old to hele, hull; huljan; hüllen; hölja; hylle and hæle]:—to hide, cover; hylja hann allan, 72; hann hulði höfuð sitt, x. 255; huldi andlit sitt, 361; hón huldi dúk, bjóð, ; hann huldi hræ hans, 27, ii. 88; ok svá mikit hárit at hón mátti h. sik með, 16: to bury, jörðu hulinn, buried in the earth, 506; hylja auri, (in a verse); huliðr sandi, Geisli 25: to conceal, limi okkra hyl ekki, 504: huldr or huliðr, id.; fara huldu höfði, to go with the head covered, in disguise or by stealth, 406, i. 222; huliðshjálmr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pl.fleirtala (e. plural)
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Swed.Swedish.
- Dan.Danish.
- i. e.id est.
- cp.compare.
- Hbl.Harbarðs-ljóð. (A. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rm.Rígsmál. (A. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)