já
atviksorð
[ jâi and jâ; , , Dutch, , and jâ; Old and aye; gea; Old yea: the Saxons and Germans however prefer a compd; thus the ge-se, from gea = yea, and the se (= sit), whence yes ( ye-s = yea be it); the Germans say ja wohl! ja freilich! in preference to ja singly; as also ja-vist; analogous is the ne-se = no (Grimm’s Gramm. iii. 764); as also jaur above]:—yea, yes; já, sagði Kári, 263, passim: even, höfðingja, minni menn, já, hverja herkerlingu, i. 36: as , já sem já er, nei sem nei er, 200: fá já e-s, to get a person’s ‘yes,’ his assent, i. 33; með jám ( ) ok handsölum, ii. 101.
II. as interj., aye! yes! já, segir hann (hón), Ísl. ii. 144, 348, 353, passim, in Reg.: doubled, aye, aye! yes, yes! já, já! segir Hermundr, 33 new , Trist. 12; já, já? vel, vel! i. 421; já, já! sagði hann, kaupmaðr víst, 16.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adv.atviksorð (e. adverb)
- Ulf.Ulfilas.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Swed.Swedish.
- Dan.Danish.
- Engl.English.
- North. E.Northern English.
- A. S.Anglo-Saxon.
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- Lat.Latin.
- qs.quasi.
- subst.substantive.
- dat.þágufall (e. dative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- esp.especially.
- Cod.Codex.
- Ed.edition, editions, edited.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Band.Banda-manna saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)