já
sagnorð
ð, jáð, to say yes, assent, consent, aio, with ; eptir sem honum þótti biskup sér jáð hafa, ix. 378; frekara en þeir jáðu, 52; hann jáði því, 224; ok hann jár () honum at halda, i. 281; þann kost er mér var jáð, vi. 160; gengu allir bændr undir Þorgils, ok jáðu honum (confessed him) til yfirmanns, iii. 270: with , já e-u undan sér, to yield up, i. 281; já e-u upp, to yield up, vi. 194; alla þá hluti sem nú eru upp jáðir, i. 398.
Skammstafanir og tilvitnanir
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Lat.Latin.
- dat.þágufall (e. dative)
- pres.nútíð (e. present)
- prep.forsetning (e. preposition)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)