kenninafnorðhvorugkynn. a mark, Germ. kennzeichen; þeir mörkuðu kennum Orms þetta fé, Bs. i. 748; ein-kenni, q. v.Skammstafanir og tilvitnanirn.hvorugkyn (e. neuter)Germ.German.q. v.quod vide.Bs.Biskupa sögur. (D. III.)