kikna
sagnorð
að. [ keikr], to sink at the knees through a heavy burden; kikna í knésbótum, 159, (but lyknar, ); rekr klærnar framan í fangit svá at Ormr kiknar við, i. 530; ok er hann bar af sér lagit kiknaði hann við, 3 new ; lá við at hann mundi kikna, iii. 187.
Skammstafanir og tilvitnanir
- cp.compare.
- v. l.varia lectio.
- l. c.loco citato.
- Ed.edition, editions, edited.
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)