kilting
nafnorðkvenkyn
[ kilt], a skirl; hann hafði Inga konung í kilting sér, vii. 208 (í kiltingu sér, 208), xi. 346; Þórólfr bar hann í kiltingu sinni til skógar, vi. 325; steypði hann silfrinu í kilting sína, 135; í kjöltungu sér, iii. 365; see kjalta.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Scot.Scottish.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mork.Morkinskinna. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)