kinn
nafnorðkvenkyn
, kinnar; kinnr, old kiðr, Lb. 18, Ísl. ii. 481, 686 C. 2: [ kinnus = σιαγών; cin; chin; kinni; kind, ; γένυς; gena]:—the cheek; hleypti hann annarri brúninni ofan á kinnina, 305, 564; kómu rauðir flekkir í kinnr honum, 68; roði í kinnunum, 30; kenna við höku, kinnr eða kverkr, 109; vátar kiðr af gráti, Lb. ; báðar kiðr, Ísl. ii. ; ljós beggja kinna, the ‘cheek-beam’ = eyes, Kormak.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Dan.Danish.
- etc.et cetera.
- Gr.Greek.
- Lat.Latin.
- l. c.loco citato.
- poët.poetically.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)