kjarr
nafnorðhvorugkyn
, kjörr; [ kjær; kjerr and kjorr]:—copsewood, brushwood; kjörr ok skóga, 43; smávíði ok kjörr, 580; ok stingr niðr í jörðina undir eitt kjarr, 68; hann lét liðit fara í kjörr nokkur, viii. 79; þá er þeir riðu um kjörr nokkur, 80; ok reið ek þér þar knút á kjarrinu, iii. 265, vii. 123; fram um kjörrin, viii. 414; hrís-k.,
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Dan.Danish.
- q. v.quod vide.
- Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Rm.Rígsmál. (A. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)