klígja
sagnorð
ð, klía, að, [ Norse klia, klidde and kligta, klir, see notes to 186]:—to feel nausea; hón klígir mjök, 153; þeirra önd klígir í mót inum himneska mat, :— , mig klíar, or mig klíar við því.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- provinc.provincial.
- pret.þátíð (e. preterite)
- pres.nútíð (e. present)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)