knoka
sagnorð
ad, [ cnucian], to knock, thump; þeir höfðu áðr bart höfuðit allt á honum ok knokat, 120; Þorvaldr knokaði (forced) sína menn til ljúgvitna, i. 665; ok hygg ek at menn mínir hefði hann mest knokat, 399.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)