krenkja
sagnorð
t, [krankr; krenke; kränken], to make sick, to hurt, i. 434, 737; erinda-fjöldinn aldrei dvín | allmart vill það krenkja, Pál ; hjartað vill hræðslan krenkja,
Skammstafanir og tilvitnanir
- mid. H. G.middle High German.
- Germ.German.
- prop.proper, properly.
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Vídal.Vídalíns-Postilla.
- Pass.Passiu-Sálmar.