kreppa
sagnorð
t, [ cramp, crimp; krimpfe; cf. krappr, krampf, ], to clench; Grettir hafði kreppt fingrna at saxinu, 154 A; þá bindr hann ok kreppir, 96; kreppandi þá saman með sterkum knútum, id.; í hvers landi er hann kreppir (catches) eða merkir, 309; k. at e-m, to pinch, press hard on one; krepptu þeir svá at Þorgrími, at …, 148.
2. , to become crippled; lá verkr í lendum hennar þar til er þær knýtti en hana krefti, i. 328; hönd hans var kreppt í lófa, 313 (), 462; krepptir vóru fingr í lófann, id.; hann hafði kreppta hönd, 518; hón var kreppt öll, svá at báðir fætr lágu bjúgir við knén, ii. 383; krepptr ok knýttr, 148; saman krepptr, 51; krepptr miklum sult, pinched by hunger, 361.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Engl.English.
- mid. H. G.middle High German.
- Germ.German.
- etc.et cetera.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- medic.medicine, medically.
- v. l.varia lectio.
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)