Yrða

lóga

sagnorð
að, to part with, but with the notion of waste, with ; lógaðu eigi landinu, 335; meðan þú átt gripina, … en þá em ek hræddr um ef þú lógar þeim, 339; Glúmr hefir nú lógat þeim hlutum, feldi ok spjóti, er Vígfúss móður-bróðir hans gaf honum, 389; er þeir höfðu baugnum lógat, 218; lóga löndum, 261; þessum hring skaltú eigi lóga, 104; at lógat væri goðorðunum, iii. 104; þar skal maðr engu lóga af þvi fé áðr virt sé, i. 194; lóga viti né afli, 19; dæma gripinn aptr til kirkju ef ólógat er, 48, 218, 222: lóga fyrir, to pay for,
2. to destroy; lóga af, to kill, slaughter, i. 426: lóga fé sínu af, id., ii. 339, 148.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • dat.þágufall (e. dative)
  • Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
  • Korm.Kormaks saga. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
  • K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
  • Jb.Jóns-bók. (B. III.)