lafa
sagnorð
lafi, lafði, lafað:—to hang, dangle, as a flap; loddi köggullinn á sinunum—þá mælti Oddi, lát lafa, muna þeir mein er þiggja, 86; kom á fótinn við öklat, ok tók af svá at lafði við, ii. 70; þat it litla ok vesalliga (höfuð) sem lafir á þínum hálsi, 68: to dangle, ok þykki mér sem ekki torfæri sé á leið minni þóttú lafir á stigum, 32; lengi hefi ek lifat í haugi mínum ok lafat á fé, ii. 271.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- pass.þolmynd (e. passive)
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)