lend
nafnorðkvenkyn
, lendir, also lendar; [ lenden; Old lendes; lendis; loins; lenti; lende]:—the loin; the usage distinguishes between the , the loin or croup of a horse and lendar of the human loins; lendir yðrar skulu þér gyrða, 84 (Luke xii. 35); munu konungar út af þínum lendum fæðask, , 404; undir herðum, lendum, knés-botum, 40; lenda-kláði, iii. 102:—of a horse, hann flær af henni alla baklengjuna aptr á lend, 91; á lend hestinum, 91; hann klappar á lend hestinum, i. 633; um höfuð, lend, brjóst ok kvið ok allan hest, 404. lenda-verkr, ‘loin-work,’ lumbago, Pr. 471, 32.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- mod.modern.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Scot.Scottish.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- sing.eintala (e. singular)
- m.karlkyn (e. masculine)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)