Yrða

ljóma

sagnorð
að, [ leoman; loom], to gleam, shine, used in old writers; viða ljómaði af, er morgun-sólin skein á þau hin ágætu klæði, i. 147; ok hversu ljómar af þeim dýrum klæðum, 75; ok ljómaði víða af á sjáinn er sólin skein á, ii. 303; af hennar geislum ljómar innan alla myrkvastofuna,
2. personal, in usage, sólin ljómar, dagr ljómar, the day breaks; Ljómar ljós dagr, a hymn: ljómandi, shining, beaming; ljómandi fagr, beautiful.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • mod.modern.
  • e. g.exempli gratia.
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Mar.Maríu saga. (F. III.)