lykill
nafnorðkarlkyn
, luklar, lyklar, lykli; [from loka; nögle; nyckel, changing l into n]:—a key, ii. 193, 532, 16, 172, 46 new , i. 131, 383; kistu-lykill, 94; konungs-lykill, see konungr, , vi. 188: the lady of a house used to wear a bundle of keys at her girdle, hence the phrase in 16, 19:—as a musical term, lyklar í symphonu, . lykla-vald, the keeping of the keys.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- mod.modern.
- dat.þágufall (e. dative)
- sing.eintala (e. singular)
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- Ed.edition, editions, edited.
- l. c.loco citato.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Odd.Stjörnu-Odda draumr. (D. V.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)