lykkja
nafnorðkvenkyn
u, [ lökke; lykke; derived from lykja, lúka, but not from hlekkr]:—a lock, loop, coil; hann hafði lykkju ok dregr á hönd ser, Ísl. ii. 226; lykkjar í hornum, Korin. 86; þar til er lykkja varð á, a bend in a fence, 231, ii. 111 (of a flying dragon), 19: the loop or ring on which a bell hangs, 76: , gera lykkju á leiðinni, to make a loop in one’s voyage, stop, v. 197: in knitting, taka upp lykkju, to pick up a loop; fella niðr lykkju, to drop a loop; whence lykkju-fall, the dropping a loop so as to leave a hole: lykkju-spor, footprints in zig-zag, 424.
II. an enclosed field ( Norse lykke or lokke), a villa, the Norse villas about Christiania,—eptir öystra stræti ok auster á lykkjur, ii. 241 (), passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Dan.Danish.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- mod.modern.
- e. g.exempli gratia.
- v. l.varia lectio.
- Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bær.Bærings saga. (G. II.)
- Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)