Yrða

lykt

nafnorðkvenkyn
1. [lúka], chiefly used in the end, conclusion, vii. 187, x. 253, xi. 82, 217, 326, 733: , at lyktum, and til lykta, at last, finally, 99, 196, vii. 232, 278, x. 409. lykta-lauss, endless, 142.2. [ lugt], a smell, Gd. 73; ó-lykt, a bad smell. lyktar-lauss, without smell.3. [ lögte], a lantern, ii. 257.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • adverb.adverbially.
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • Dan.Danish.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Barl.Barlaams saga. (F. III.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)