lykt
nafnorðkvenkyn
1. [lúka], chiefly used in the end, conclusion, vii. 187, x. 253, xi. 82, 217, 326, 733: , at lyktum, and til lykta, at last, finally, 99, 196, vii. 232, 278, x. 409. lykta-lauss, endless, 142.2. [ lugt], a smell, Gd. 73; ó-lykt, a bad smell. lyktar-lauss, without smell.3. [ lögte], a lantern, ii. 257.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- plur.fleirtala (e. plural)
- adverb.adverbially.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Dan.Danish.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)