mögr
nafnorðkarlkyn
, magar, megi, megir, mögu; [ magus = παις, Luke ii. 43, ix. 42, xv. 26; = τέκνον, ii. 28; magu; magu; mac; mögr is answering to mægð, maid, magd]:— a boy, youth, and so, like παις, a son; mannskis mögr, no man’s son, 147: , mey ok mög, daughter and son, 33; mæla við mög, 23, 2; okkarn mög, 1; geta mög, 35, 36; megir Heimdalar, sons of H., 1; maga þinna, 79; mögr Sigföður, 55; mögr Hlóðynjar, 56; megi hveðrungs, 55: míns magar, 24; magar Þóris, 16; magar Hallgarðs, : , mögr móður kallar, ii. 170; mögr fann ömmu, 2; ósk-mögr, a son by adoption, also a beloved son.
II. a mate, a man, 33; fífl-megir, 51; víl-megir, sons of misery, slaves, 1; heipt-megir, enemies, 149; Muspells megir, the men of Muspell = demons, ; her-megir, war-men, warriors, 2. 4; Hropts-megir, the men of H. = the gods, 45; ljóð-megir, the people, ; sess-megir, bench-mates, 153; dag-megir, daysmen (?), 61; Ás-megir, the Ases, gods, ; drótt-megir, the sons of men, 11, 12.III. in prose obsolete except in Mögr, a name, Mög, i. magar-arfi, a, a son’s heir, i. 206.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- acc.þolfall (e. accusative)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- Gael.Gaelic.
- masc.karlkyn (e. masculine)
- fem.kvenkyn (e. feminine)
- Engl.English.
- Germ.German.
- prop.proper, properly.
- allit.alliteration, alliterative.
- pr.proper, properly.
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Vþm.Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
- Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
- Ad.Arinbjarnar-drápa. (A. III.)
- Ht.Hátta-tal. (C. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
- Fm.Fafnis-mál. (A. II.)
- Bm.Bjarka-mál. (A. II.)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Hkm.Hákonar-mál. (A. III.)
- Fsm.Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)