merja
sagnorð
mer; marði; merði; mariðr, marinn:—to bruise, crush; svá var mariðr hans líkami, 329; the word is in usage, marinn reyr mun hann eigi sundr mylja, Matth. xii. 20.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- mod.modern.
- freq.frequent, frequently.
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)