mergr

nafnorðkarlkyn

, mergjar, merg, but mergi, 43; mergir; [ mearg; mergh; marrow; mark; marv]:—marrow, 28, ii. 91; frost og fjúk. er fast á búk frosinn mergr úr beinum, a ditty, passim.

2. pith; mergr ritninganna, ; af mergjum hjartans, id.; þat er málsins, þat er enginn í því, and the like.

:

Skammstafanir og tilvitnanir

m.karlkyn (e. masculine)
gen.eignarfall (e. genitive)
dat.þágufall (e. dative)
pl.fleirtala (e. plural)
A. S.Anglo-Saxon.
Scot.Scottish.
Engl.English.
Germ.German.
Dan.Danish.
metaph.metaphorical, metaphorically.
COMPDSsamsett orð (e. compounds)

Ls.Loka-senna. (A. I.)
EddaEdda. (C. I.)
Grág.Grágás. (B. I.)
Mar.Maríu saga. (F. III.)