næfr
lýsingarorð
1. ( nœfr), , næfr, næfrt, clever, skilled; hygginn ok næfr um alla hluti, v. 221; hón var næfr kona ok kunni vel fyrir sér i. 339; all-næfrir jöfrar, Sighvat; orð-næfr, wordy.2. , næfri ( 330), næfrar; [ näfver; næver]:—the bark of the birch, used for roofing; þurra skíða ok þakinna næfra, 59; við ok næfrar ok hálm, ix. 44; berki ok næfri, 330; but, berki næfr ok aldini, id.: næfr ok börkr, 77; næfrar skal eigi ljósta til sölu, 430; næfrum var þakt um ræfrit, 90; eldrinn logaði upp í upsina ok svá í næfrina, 238; gengu þá klæði af þeim svá at þeir spenntu næfrum at fótleggjum sér, kölluðu menn þá Birkibeina, vii. 320.II. , hildar næfr, ‘war-bark,’ armour, ; nykra borgar næfr or hæings hallar næfr = the ‘bark of the nick-town’ or the salmon hall, the ice, ; Sváfnis-sal-næfrar, the roof of the hall of Odin = the shields, (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- dat.þágufall (e. dative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Swed.Swedish.
- Dan.Danish.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- poët.poetically.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Km.Kráku-mál. (A. III.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- EddaEdda. (C. I.)