nægja
sagnorð
ð, gnægja (), [gnógr]:—to be enough, suffice; sem nægir, iv. 2; nægir at þeir trúi því sem trúir Heilög kirkja, i. 519: with , sá hefir nóg sér nægja lætr, a saying; hefir hann alla út lukt svá at mér vel nægir, so that I am quite contented, iv. 5; lét Brandr sér vel fyrir sik ok sína arfa þeir penningar sem, 12.
II. to suffice; sem nægisk með mjólk ok hunangi, 259; þóat skírnin nægisk, 20; þótti þeim sér ekki nægjask heimrinn, ()
Skammstafanir og tilvitnanir
- qs.quasi.
- q. v.quod vide.
- dat.þágufall (e. dative)
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- reflex.reflexive.
- pref.preface.
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- EddaEdda. (C. I.)