Yrða

níðingr

nafnorðkarlkyn
[ or Early E. nidering = slander], a nithing, villain, legally the strongest term of abuse (like ehrloser), for a traitor, a truce-breaker, one who commits a deed of wanton cruelty, a coward, and the like; sækjask sér um líkir, saman níðingar skríða, a saying, ix. 389; minnsk þess at sá er einu sinni deyr níðingr verðr alldri öðru sinni drengr, ii. 420; þú ert miklu meiri en dugandi manni sæmi at eiga þik at mági, Ísl. ii. 377; heit hvers manns níðingr ella, 176; en þú ver hvers manns ef þú þorir eigi, 351; þeir búðu níðinginn þegja, sögðu hann nú sem fyrr útryggjan, ix. 52: an apostate (trú-n., Guð-n.), Julianus níðingr = Julian the Apostate, 48; grið-n. () a truce-breaker:—a niggard, miser, mann-n., mat-n.,
:
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Germ.German.
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • q. v.quod vide.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Ver.Veraldar saga. (E. II.)