nista
sagnorð
1. t, erroneously nísta:—to pin, nail fast, to pin with a weapon; sú (the arrow) nisti klæði hans við gólfit, i. 269; spjótið hafði nist allt saman fótinn ok brókina, 242; ok nisti hann svá dauðan út við borðinu, iii. 66; ok nistir hann niðr við klakann, 286; ok nistí hann við rist honum skjöldinn, 267; ok ætlaði at hann í gegnum við hallar-vegginn, 466; var hann skotinn gaflaki í óstinn ok nistr svo niðr við garðinn, i. 112; ok nistir svá tunguna niðr við kverkrnar, 77; ok nisti hann svá at öll námu staðar í hjartanu, 534; nist sverði, pierced with a sword, 56, Líkn. 16. 32: the phrase, nístandi kuldi, piercing cold, not from gnísta, 2. t, [from nesti, as gista from gestr], to provide with viands; ok nisti alia, i. 136; skal hann ok alla nista þá ef þess þarf viðr, ii. 352, ; sá er úlfgi nistir, who never feeds (the wolf) never fights, 22, see
Skammstafanir og tilvitnanir
- proncd.pronounced.
- esp.especially.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- cp.compare.
- q. v.quod vide.
- v. l.varia lectio.
- s. v.sub voce.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Lil.Lilja. (A. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Km.Kráku-mál. (A. III.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.