Yrða

orf

nafnorðhvorugkyn
, also spelt orb, the stock or pole of a scythe, iii. 206, 106 (in a verse); orf-hæll, the peg or handle by which the orf is held, i. 108; see a drawing in Eggert , tab. viii, fig. 1: orba-stríðir and orf-þægir, a mower: in usage, lang-orf, stutt-orf, a long, short stock.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • poët.poetically.
  • freq.frequent, frequently.
  • mod.modern.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • SafnSafn til Sögu Islands.
  • Itin.Itinerarium or Travels of Eggert Ólafsson, 1772.