rægja
sagnorð
(i. e. rœgja) or older vrœgia; [róg; Ulf. wrohjan = κατηγορειν; Hel. wrogjan; A. S. wregjan; O. H. G. rôjan; Germ. rägen; Swed. röje]:—to slander, defame, Grág. ii. 99, 309, Eg. 54, 56, Fms. i. 100, iii. 153, vii. 132, Nj. 166. MS. 655 xvii. 1; rægja menn saman, Jb. 292: part. rægjandi, a defamer, Edda 56; rogendr = rœgendr, pl., Kormak.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- Ulf.
- Ulfilas.
- Hel.
- Heliand.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)