Yrða

rýma

sagnorð
d, [rum; räumen; römme], to make room for; þá mælti hann at rýma skyldi pallinn, 303; þvíat hann rýmdi fyrir herra Ásgrimi, i. 716; kallar at Þorleifr skyli rýma höfnina fyrir honum ok leggja ór lægi, i. 209.
2. to quit, leave; rýma land, to leave the country, go into exile, iv. 239; Refr man rýma virkit en flýja Grænland, 56; skoluð ér allir eta hér inni en ek mun rýma, leave, i. 853; þaðan at rýma ok brott at flýja, 66; ok sjá þá fyrst fyrir hverju (hverr?) rýmdi, iii. 214.3. to clear away, break up: þá skalt rýma fjalir í gólfinn, to break deals up from the floor, 118; rýma til e-s, i. 98; jörðin rýmdi sik ok opnaði, 42.4. to make room, clear the way; at rýma fyrir veginn, to clear the way, x. 15.5. with , rými () á honum fjötrinum, to loosen the fetter, vi. 35; rýma brott harmi, 213.II. , ef rýmðisk í kirkjunni, ii. 223; er rýmask tekr dalrinn, when the dale widens, 218.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • absol.absolute, absolutely.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • reflex.reflexive.
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Krók.Króka Refs saga. (D. V.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)