Yrða

rýta

sagnorð
t, [ ryta = to roar], to squeal, of a wild boar or swine; rýtanda svini, 84; rýtandi ok emjandi, ii. 27; rýta man göltrinn ef gríssinn er drepinn, 20 new ; en hón (the sow) rýtti af raun, squealed with pain. i. 482.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Swed.Swedish.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Þórð.Þórðar saga hreðu. (D. V.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)