rauf1
nafnorðkvenkyn
, raufar, [raufa I, rjúfa], a rift, hole; þat er heilund, er rauf er á hausi til heila, ii. 11; rauf var á belgnum, 156; þeir lustu á rauf á hellunni, 40; Flosi hugði at handklæðinu ok var þat raufar einar, 176; rauf á selgeiranum, vii. 202; þeir brutu þar á raufar, 125; bora sex raufar á, i. 172, 108; raufar himins, the sluices of heaven, 655 ix. B, (himin-raufar, Gen. vii. 11); bak-rauf, got-rauf,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- q. v.quod vide.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)