reimt
lýsingarorð
n. adj. [the root or origin of this word and its derivatives is not known, perh. qs. vreimr, akin to Dan. vrimmel—a swarm]:—haunted; in the phrase, þar er reimt, a place is haunted by ghosts; þar var reimt mjök, Grett. 110; þótti þar reimt jafnan síðan, Fs. 59: reimt þykir þar síðan vera hjá kumlum þeirra, Ísl. ii. 115; þar þótti mönnum reimt mjök sakir trolla-gangs, Grett. 140, Fas. ii. 115; ok þótti þar reimt fyrir er Sigrflugan var á lopti, Fms. viii. 374, v. l.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- perh.
- perhaps.
- qs.
- quasi.
- Dan.
- Danish.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)