sæfa
óflokkað
( sœfa), ð, [akin to svefn, svæfa; sopire], to put to sleep, but distinguished from svæfa, and only used to kill, slaughter beasts; vök sú er menn sæfa hvali í, 331 B; skal gefa af inn fimta hlut af öllu fé nema maðr sœfi, ; blóðit flóar svá sem lifandis maðr hefði sœfðr verit, ; hann sæfði girndar-synd, 38.
2. of a sacrifice; ef sæfð vóru þau kvikendi er goðunum var fórnat, 10; lamb Guðs er sœft til þessa nótturðar, 29; sæfandi son sinn ysak, 130; skal hverr s. sitt lamb, 279; lamb sœft ok etið, 645. 83; sá er sæfði fórnina, 430; sæfa hjarðir, : svæfa naut, to kill a beast by driving a sharp instrument into the nape of the neck, severing the spine, as the Spanish Torreadore do (the heathen way of killing the sacrificial beast?).II. to be killed, expire; sæfisk hón á spjótinu ok deyr, i. 258; jarlinn sæfðisk á spjótinu, 289; Hrafn hrærði hvárki hönd né fót er hann sæfðisk, i. 674 (of a man beheaded); nú veiðir maðr hval ok sæfisk hann á djúpi, i. 59; val-sæfendr, Ýt.
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- prop.proper, properly.
- esp.especially.
- reflex.reflexive.
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)
- Hsm.Hugsvinns-mál. (A. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)