Yrða

síma

nafnorðhvorugkyn
, simu, 1. 3, 2. 14, ii. 1035, declined like auga; the (símna) does not occur, [popular Norse and sîme]:—a rope, cord; þær ór sandi síma (simo or símu?) undu, 18; þær um greiddu gullin símo, ; örlög-símo, ; þeir er á lögðu byr-síma ( ) ok mik bundu, 12; silki-síma, : in compds, hár-síma ( haar-sime), a ribbon for the hair, Ragn S. (in a verse); lík-síma (), a leech-line; byr-síma, (uncertain what kind of cord); brúna-síma = hársíma, ; álm-síma, a bow-string, (in a verse); varr-síma, ‘water-cord,’ the wake formed by a ship: also gör-semi,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • Dan.Danish.
  • l. c.loco citato.
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • sing.eintala (e. singular)
  • q. v.quod vide.
  • poët.poetically.
  • cp.compare.
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
  • D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
  • Hbl.Harbarðs-ljóð. (A. I.)
  • Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Eg.Egils saga. (D. II.)