Yrða

sjatna

sagnorð
að, older form setna (), 336, ii. 43, i. 56, [setna, sitja, setja]:—to ‘settle,’ sink, dwindle, subside, of food, to be digested just after having been taken; fyllask menn ekki af því vatni, sjatnar þat vel, ok rennr í hörund sem mungát, 163; láta sér sjatna, of resting after a meal.
2. to subside, abate; væntu þeir at heldr mundi sjatna úfriðrinn, Ísl. ii. 386; ok megi þá s. þessi úþokki er í millum ykkar er, 158; ílla mun s. újafnaðr þeirra bræðra, 4; ok vit ef sjatni hennar ofsi, i. 194; þinn ofsi mun ílla s., 189; þóttusk allir vita at eigi mundi sogurt s., 141, (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
  • q. v.quod vide.
  • esp.especially.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)