segl
nafnorðhvorugkyn
[ segel; sail; segel; seil]:—a sail, Sj. 135; vinda, draga segl, to hoist sail, 1. 29, 136, 137, 170; setja upp segl, ix. 10; taka til segls, 140; leggja ofan segl, 170; hella (to reef) segl, 182, 135, ix. 285, ii. 583; hleypa segli ór heflum, 182; hleypa ofan segli, id.; hlaða (to furl) seglum, viii. 135; nú lægir seglin þeirra, 182, passim. The ancients took pride in costly sails woven or embroidered with stripes and figures in various colours (vöndr, segl stafað vendi), stafat segl, i. 301; segl blá-stafat, x. 345; stöfuð segl með ymsum litum, xi. 437; seglin vóru stöfuð öll með blá ok rauðu ok grænu, 161; segl stafat vendi blám ok rauðum, 68, 113, 124; var seglit hvítt sem drift ok stafat rauðu ok blá með vendi, 170, 116, and passim: such sails were a fit gift to a king, see the narrative in vi, Har. S. harðr. 100; at menn sendi konungi vingjafir, hauka, hesta, tjöld eðr segl, 126; hence the poets call the sail a ‘tablet’ (skript): a ship is called segl-hundr, -marr, -vigg, sail-hound, sail-steed,
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- ch.chapter.
- poët.poetically.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.