seinka
sagnorð
að, to delay, slacken, Ísl. ii. 217: with , s. gönguna, 106; s. e-t mál, to put a case off, i. 74: with , and so in usage, seinka e-u, Ísl. ii. 217, 121.
II. to be delayed; þótti seinkask um kvámu hans, ii. 72, xi. 70; mjök þótti seinkask atlagan, vii. 259; þá er seinkaðisk um svörin, 623. 16.
Skammstafanir og tilvitnanir
- acc.þolfall (e. accusative)
- dat.þágufall (e. dative)
- mod.modern.
- reflex.reflexive.
- MS.manuscript, manuscripts.
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)