seina
sagnorð
að, [ sainjan = βραδύνειν; sehnen, but only in a sense]:—to delay, slacken; skynda skal hverr sem einn at snúask til Guðs meðan hann má, at eigi seini hann, lest he be too late, 13: seina e-u, to delay; verðr mein ef því seinum, Leiðarv. 39: s. at hróðri, to lag with his verses, (in a verse).
2. in the seinat, too late, mun nú eigi um seinat at flýja, viii. 162; of seinat hefir þú at segja, thou hast delayed too long. i. 196; ok er þó of seinat, 144, ii. 195; svá at eigi verði seinat, lest it be too late, xi. 114; seinat er nú, systir, at samna Niflungum, 17.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- Germ.German.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- esp.especially.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)