Yrða

seimr

nafnorðkarlkyn
[síma], a wire or string; draga seiminn, to drawl out one’s words, talk with a canting voice.
II. riches; en hvorki gull né seim, 36. 5; bjartan seim, ii. 523 (in a verse); rautt gull er s., ; seims ok hnossa, (); seima-þollr, seim-skerðir, seima-slöngvir, seim-brjótr, seim-örr, seim-stafr, seim-týnir, seim-þverrir, are epithets of a lordly man, lavish of gold, III. a honeycomb, ‘honey-texture’ ( wabe from weben = to weave); hón rétti fram höndina ok tók upp seiminn, 210; sætari en hunang eða s., i. 103; sætligan seim, 240; hunanglegr s., 77; hunangs-s.,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • i. e.id est.
  • etc.et cetera.
  • prop.proper, properly.
  • cp.compare.
  • Germ.German.
  • q. v.quod vide.
  • Pass.Passiu-Sálmar.
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Þjal.Þjalar-Jóns saga. (G. III.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Ht.Hátta-tal. (C. I.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Th.Theophilus. (F. III.)