sindr
nafnorðhvorugkyn
[ sinder; sinter; scintilla], slag or dross from a forge; sindr þat er renn ór eldinum, 3; liggr sá steinn þar enn ok mikit s. hjá, 142.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Germ.German.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- EddaEdda. (C. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)