sindra
sagnorð
að, to glow, sparkle, like the slag in a forge; þat (the sword) var svá bjart at s. þótti af, i. 157, i. 371; þótti mér aldri soðit verða til fulls en sindraði ávallt ór, 177; ok sindrar of allt land, id.; sindrandi járn, glowing iron, 204, x. 418.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þorst. Síðu H.Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)