Yrða

skæva

sagnorð
að, [ skewjan = ὁδον ποιειν, Mark ii. 23]:—to stride, and only in poetry; hón skævaði skýjum efri, 2. 3; hón skævaði (she strode) veigar þeim at bera, 35; þá kom in arma út skævandi, 32; skæva vér létum, 96.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Ulf.Ulfilas.
  • absol.absolute, absolutely.
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Og.Oddrúnar-grátr. (A. II.)
  • Am.Atla-mál. (A. II.)