ský

nafnorðhvorugkyn

, skýja, skýjum; [ sky; sky, although different in sense]:—a cloud, 18, 19; ský dökkt ok dimmt, xi. 136; svart ský, þrumu-ský, a thunder-cloud; ok sýnir regnboga þinn í skýjum, 47; þóttusk menn sjá, at regn mundi í skýinu, 260; tungl veðr í skýjum, the moon wades in clouds; skýjum efri, above the clouds, ; skýja deild, 162; skýja-rof, a rift or break in the clouds. For the notion that the fleeting clouds were the scattered brains of the giant Ýmir, see 41.

2. a cloud on the eye (causing blindness), cataract; drepr honum aldregi ský í augu. 47; það er ský á auganu.

Skammstafanir og tilvitnanir

n.hvorugkyn (e. neuter)
gen.eignarfall (e. genitive)
pl.fleirtala (e. plural)
dat.þágufall (e. dative)
Dan.Danish.
Swed.Swedish.
cp.compare.
Engl.English.
COMPDSsamsett orð (e. compounds)

Alm.Alvís-mál. (A. I.)
Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
Blas.Blasius saga. (F. III.)
Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
EddaEdda. (C. I.)
SkáldaSkálda. (H. I.)
Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
Hom.Homiliu-bók. (F. II.)